Korrigiere….

Es isch e müehselegi Ufgab, Texte ds korrigiere. I ha schüsch scho Problem mit dr Rächtschribig – gseht me äuä ou hie u da a däm Blog – u meischtens isch das ou keis Problem, wiu i miner Texte eigentlech nid veröffentleche, sondern nume vortrage. Aber wenn’s de schriftlech Mundart isch, isch es haut de gliich no einisch anders. Orientiere tue ni mi scho ou ar Schriftsprach, aber ds Bärndütsch, wo ni bruuche, isch haut gliich anders.

D Satzstellige si komplett anders, u de steut sich de sofort d Frag nach de Komma. Wie wo setze? I weiss es scho nid im Schriftdütsch….

U de ersch die einzelne Wort u Wortzämestellige:

Schribt me ‘är’ oder ‘er’. I ha gmerkt, i wächsle je nach däm wie ni wott betone. Betont schribe ni ‘är’, unbetont eher ‘er’.

Ja, u schribt me ‘schribeni’, ‘schribe ni’ oder ‘schribe i’ ?

I probiere irgendwie konsequänt ds bliibe. Mit öppis über 200 Site isch das für mi zimlech e Fuer. Es grosses Merci a dere Stell am Simon Anderegg für e Hiiwiis uf d Mundarträchtschribig. Het mir sehr ghoufe, e paar müglechi Regle lehre s kenne.

I ha de gmerkt, es git vili so chliini Sache, wo ni äuä nid aui ganz konsequänt düremache: ‘wider’ oder ‘wieder’? ‚witer‘ oder wiiter‘? ‘I has gseh’ oder ‘i ha’s gseh’? ‚amene Aabe‘? oder ‚a mene Aabe?‘

U de steui fescht, dass es im Bärndütsche keis Imperfekt, ke Vergangeheitsform git. ‘Er ging’ muess i auso mit ‘Är isch ggange’ übersetze. U we nis no meh wott i d Vergangeheit lege, de müesst i fasch säge: ‘Är isch ggange gsi’. U das macht’s mängisch chli kompliziert, wenn me einigermasse möcht die grammatikalische Zyte iihaute.

So kämpfeni mi / kämpfe ni mi / kämpfe i mi dür mini Texte u korrigiere, stelle um, passe aa. E Chnüblibüetz wo sinesgliiche suecht.

D Fröid aber a mine Texte ha ni geng no nid verlore, im Gägeteil, i ha viu Fröid, dass i au die Zyt dri cha inveschtiere.


Kommentare

Kommentar verfassen

Entdecke mehr von handglismet

Jetzt abonnieren, um weiterzulesen und auf das gesamte Archiv zuzugreifen.

Weiterlesen