Way of the rose

Erinnerige… Hüt bi ni ds mingschte emotional chli a dr Erzählig ‘The way of the rose’ blibe hange. Das isch eigentlech nüt anders aus e Erzählig vom sogenannte Chrüzwäg, wo i vierzäh Statione dr Wäg vo Jesus vo sire Verurteilig bis zu sire Grablegig verzellt. I ha de 14 + 1 Station drus gmacht, wiu i d Erzählig vom lääre Grab ouno ha wölle derbi ha.

Mir hei das denn im Rahme vom KUW 7.-9. Klass zäme erarbeitet und hei mit ere Rose dä Chrüzwäg düregmacht, hei se schliesslech ganz kaputt gmacht und blutt, das heisst ohni jeglechs Blatt, weder am Stiel no ar Blüete,  ane Holzpflock gnaglet, schliesslech in es wysses Tuech iigwicklet und de ‚biigsetzt‘. Ds Biud witer obe zeigt de ds lääre Grab mit de Aazeiche vo nöiiem Läbe.

Way oft the rose – i bi uf dä Titu cho wäg ere CD vo re Band mit Name Undercover, d Platte heisst ‘Balance of Power’ (e CD wo ni unbedingt wider mau muess lose). Das isch eini vo mine Lieblings-CD gsi sinerzyt, vor öppe 30 Jahr….. Uf dere CD isch es Lied, wo äbe ‘The Way of the rose’ treit und dr Chrüzwäg zum Thema het. Mi het das Lied denn beiidruckt, wiu obschon us frommem Huus (d Band ‘Undercover’, wo die Platte het usegäh, giut aus chrischtlechi Band’) dr Text vom Lied nid ganz unkritisch isch und irgend eis feschtstellt: ‘You never told me the end oft he story’  (Du hesch mir nie gseit, wie die Gschicht ändet) u de geits relativ heftig los (‘s isch e Punk-Band) mit äbe däm Chrüzwäg. U dä isch brutal, u das wo gschiuderet wird, isch nume  Mönscheverachtend, wies zu Zyte vo Jesus und ou hüt ds tuusigewiis passiert. Nüt vo heiler Wält u verklärtem ‚Halleluja‘, wie me das mängisch vo chrischtleche Bands ghört und dass es de scho guet usechunnt. Mi het d Ehrlechkeit vo däm Text denn berüehrt

Am Schluss vom klassische Chrüzwäg, am Ändi vo dere troschtlose Gschicht,  steit d Grablegig, wo Jesus i ds Grab gleit wird. I ha mir erloubt, i has obe erwähnt, no e 15. Station derzue ds näh, die vom Sunntigmorge, wo zwo Froue zum Grab chöme und feschtstelle, es isch läär. Nume grad ganz knapp das, u de e Paar Frage, wo sich derzue ergäh.

Mini Gschicht ändet de e so:

Station 14+1: Ds Grab isch läär

No ei Ufgab isch ne blibe, nämlech de am Sunntig, wenn dr Sabbat verbii isch, dr Verstorbnig no ga iidsalbe. E letschte Liebesbewiis.

U so si zwo Froue früech am Sunntig Morge zum Grab ufe. U wo si bim Grab si aacho, isch ds Grab offe gstande, und wo si ine luege, isch dr Liichnahm wäg u ds Grab läär!

Es git verschideni Interpretatione, für das, wo da passiert isch:

• ‘Dir sit zum falsche Grab’, hei die einte gspottet.
• ‘Dr Liichnahm isch gschtohle worde’, hei anderi gmeint.
• ‘Das ligt a Schockzuestand u Närvezämebruch’, het me diagnostiziert.
• ‘Typisch Froue, was die wider verzelle’, hets ou nid sälte tönt.

Scho gli isch de ou e anderi Gschicht im Umlouf gsi: Är sig uferstande, u mit ihm au das, wo ner gseit u gmacht u dervo u derfür gläbt het: Sis Vertroue uf ene Gott, wo d Mönsche gärn het.

U steuet nech mau vor, es isch die Gschicht gsi, wo sich verbreitet het wie nes Louffüür. I dr Stadt, uf em Land, über e Kontinänt, über die ganze Wält, dür die ganzi Zyt, bis hie häre, bis hüt, bis zu üs. U mit dere Gschicht Hand in Hand het me witer verzellt, wie är das gmacht het: Vo Gott, wo d Liebi isch. Vo Gott, wo Mönsch wird, um mit de Mönsche dür ds Läbe ds ga, dür e Tod i d Uferstehig. Und im Zug vo däm Verzelle hei immer wider Blindi gseh, hei Lahmi chönne gah, ja, sie Toti uferstande…

Drum si mir hüt da, wiu die Gschicht bis hie häre, bis zu üs isch cho, und wiu si geng no witer verzellt wird, zum Bispiu vo mir hüt, u villich morn ou vo öich.